يكى از موقعيت‌هاى حساس و شرايطبسيار طاقت‌فرساى حضرت على ( ع ) ، سكوت شكوهمندى است كه در برابر دشمن به خاطر اهانت به ساحت مقدس حضرت‌زهراء ( س ) ، اختيار نمود و در اين باره بهتر است سخن استاد شهيد مطهرى را يادآور شويم : سكوت و مدارا در برخى شرايط بيش از قيامهاى خونين نيرو و قدرت تملك نفس مىخواهد . مردى را در نظر بگيريد كه مجسمهء شجاعت و شهامت و غيرت است ، هرگز به دشمن پشت نكرده و پشت دلاوران از بيمش مىلرزد ، اوضاع و احوالى پيش مىآيد كه مردمى سياست پيشه از موقع حساس استفاده مىكنند و كار را بر او تنگ مىگيرند تا آنجا كه همسر بسيار عزيزش مورد اهانت قرار مىگيرد و او خشمگين وارد خانه مىشود و با جمله‌هايى كه كوه را از جا مىكند شوهر غيور خود را مورد عتاب قرار مىدهد و مىگويد : پسر ابوطالب چرا به گوشهء خانه خزيده‌اى ؟ تو همانى كه شجاعان از بيم تو خواب نداشتند ، اكنون در برابر مردمى ضعيف ، سستى نشان مىدهى . ايكاش مرده بودم و چنين روزى را نمىديدم . » ابن ابىالحديد در ذيل خطبه 215 اين داستان معروف را نقل مىكند : روزى فاطمه سلام اللَّه عليها ، على ( ع ) را دعوت به قيام مىكرد ، در همين حال فرياد مؤذن بلند شد كه : « اشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ » ، على ( ع ) به زهرا فرمود : آيا دوست دارى اين فرياد خاموش شود ؟ فرمود : نه ؛ فرمود : سخن من جز اين نيست . » « 1 » يكى ديگر از صحنه‌هاى بسيار شگفت‌انگيز شجاعت‌هاى على ( ع ) ، خوابيدن آن حضرت در بستر رسول خدا ( ص ) بود كه به « ليلة المبيت » شهرت يافت . و آن شبى بود كه دشمنان رسول خدا ( ص ) با تمام اراده از چند طايفه گرد هم آمدند و خود را به سلاح و شمشيرهاى كُشنده مجهز نمودند و با يكديگر هم پيمان شدند كه در كشتن محمد ( ص ) دست از يارى همديگر بر ندارند و با چنين نيّت شومى ، به سوى خانه رسول خدا ( ص )

--> ( 1 ) . به نقل از سيرى در نهج‌البلاغه ، مرتضى مطهرى ، ص 183 و 184 و رك : تصنيف نهج‌البلاغه ، لبيب بيضون ، ص 428 .